آیا ورزشکاران به هنگام ابتلا به سرماخوردگی و آنفلونزا باید به تمرین خود ادامه دهند؟


بیماری های عفونی

عفونتهای مجاری تنفسی فوقانی مانند سرما خوردگی ،سرفه ، عفونتهای گلو و گوش میانی از دلایل اصلی مراجعان به پزشکان عمومی در سطح جهان است. از آنجا که افراد بالغ به طور متوسط 2 تا 5 بار در سال دچار سرماخوردگی می شوند، تعجب آور نیست که پیامدهای اقتصادی و اجتماعی این بیماریها از نظر شمار روزهای کاری از دست رفته و هزینه های مشاوره و مراقبت های پزشکی و داروهایی که بدون تجویز پزشک  مصرف می شود، بسیار قابل توجه باشد.

سرماخوردگی و آنفلوآنزا

سرما خوردگی و آنفلوانزا با انتقال ویروس ها از فردی به فرد دیگر ایجاد می شود. در فصل زمستان این بیماری شیوع بیشتری دارد. نشانه های سرماخوردگی شامل عطسه،آبریزش بینی ،سردرد و گلودرد است که چند روز طول می کشد. آب ریزش بینی ناشی از افزایش ترشح مخاط از مجاری ملتهب بینی است، وسردرد به دلیل بسته شدن سینوس ها رخ می دهد که موجب فشار سینوسی و درد در بالا و پایین چشمها می شود.

سرماخوردگی شدید ممکن است موجب تب شود که با لرز، خستگی و درد همراه است. افزایش دمای بدن تا 2درجه سانتی گراد در نتیجه باز نشانی دستگاه تنظیم گرمایی هیپوتالاموس در حضور سطوح بالای IL-6 ایجاد می شود.هدف اصلی تب کاهش تکثیر باکتری های مهاجم می باشد. مدت آنفلوانزا بلندتر از سرما خوردگی است . آنفلوانزا با احساس ضعف و خستگی همراه است.

درمان آنفلوآنزاو سرماخوردگی

• داروهای مورد استفاده برای این بیماری عبارتند از:

• داروهای ضد التهاب:آسپرین، پاراستامول ،ایپوبروفن، کدئین

• داروهای ضد احتقان: فنیل افرین، اکسی متازولین و متانول

• آنتی بیوتیک ها: پنی سیلین، اریترومایسین، تتراسایکلین و سایپروفلاکسین

اما ورزشکاران باید بر اساس توصیه های پزشک خود دارو مصرف کنند که بر خلاف قوانین ضد دوپینگ ورزش مورد نظر نباشد.

آیا ورزشکاران باید به هنگام عفونت تمرین کنند؟

زمانی که ورزشکاران از عفونت رنج می برند کاهش اجرای ورزشی قابل پیش بینی می باشد. به هنگام  انفلوآنزای با یک ضد احتقان در روز و یک آنتی هیستامین در شب نیازی به کاهش بار تمرین نیست.

سرماخوردگی

در زمان مسابقه اگر فرد دارای بیماری ویروسی پیشرونده است(با تورم غدد، درد مفاصل، تهوع، استفراغ، خستگی و سرفه سینه ای) باید برای چند روز تمرین را قطع کرد.در دوره عفونت نباید مکمل آهن استفاده کرد.

 در هر صورت استراحت ، یك بخش مهم از رژیم درمانی بیماران عفونی است. در واقع، مشاهدات طب قدیم نشان می‌دهد كه فعالیتهای جسمی می‌تواند عفونتهای خاصی را وخیم تر سازند. با وجود اینكه استراحت ، پیشنهاد عاقلانه‌ای برای اكثر عفونت های حاد و شدید است ، اما استراحت طولانی و بیش از اندازه می‌تواند موقعیت نامطلوبی ایجاد كند و نتیجه فیزیولوژیكی و عملی زیان آوری  را برای ورزشکار درپی داشته باشد.

به علاوه افرادی كه عادت به ورزش دارند ، به اخطارهایی مبنی بر ورزش نكردن بی‌میل هستند. بنابراین ، باید سعی كنیم توصیه‌های خود را به شكل ویژه‌ای ارائه دهیم، یعنی استراحت را در صورت لزوم و ورزش را در صورت امكان تجویز كنیم .

آیا ورزش تاثیری بر عدم ابتلا به آنفلونرا دارد؟

نتایج حاصل از مطالعه جدید نشان می دهد: تمرین‌های ورزشی مرتب با تقویت دستگاه ایمنی از بدن در برابر آنفلوانزا محافظت می‌كند .به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) - واحد علوم پزشکی ایران، نتایج این مطالعات می‌افزاید: افرادی که به طور متوسط تمرین می‌کنند به سرماخوردگی‌های شدید و عفونت‌های آنفلوانزایی کمتری نسبت به سایرین مبتلا می شوند و این در حالی است که خستگی حاصل از کار روزمره ممکن است آسیب پذیری بدن به این عفونت ها را افزایش دهد.

در زمان مسابقه اگر فرد دارای بیماری ویروسی پیشرونده است(با تورم غدد، درد مفاصل، تهوع، استفراغ، خستگی و سرفه سینه ای) باید برای چند روز تمرین را قطع کرد.در دوره عفونت نباید مکمل آهن استفاده کرد

فعالیت‌های ورزشی ، تحرک در قسمت‌های مختلف دستگاه ایمنی بدن را افزایش می دهد که این امر حملات ویروسی را محدود می‌کند.

براساس گزارش رویترز، در این مطالعه در زمانی که محققان یک گروه از موش‌ها را به مدت ‌5/3 ماه روی تردمیل به طور مرتب به دویدن در آوردند، این حیوانات نشانه‌های تب شدید کمتری را در هنگام ابتلا به ویروس آنفلوانزا از خود نشان دادند.همچنین مشخص شد، موش‌هایی که تحت برنامه فعالیت‌های ورزشی قرار گرفتند قبل از ابتلا به آنفلوانزا مقاومت‌های محافظتی بیشتری در برابر بیماری از خود نشان دادند.


بخش ورزشی تبیان